ساختار ضد انفجار: بدنه شیر باید از مواد ضد انفجار مطابق با استانداردهای مربوطه مانند ATEX یا IECEx ساخته شود و استفاده ایمن در محیط های گاز انفجاری را تضمین کند.
طراحی آب بندی: اجزای آب بندی شیر باید از موادی استفاده کنند که در برابر دما و خوردگی بالا مقاوم باشند و اطمینان حاصل شود که گازهای داخلی نشت نمی کنند و از ورود گازهای انفجاری به بدنه شیر جلوگیری می شود.
اقدامات اتصال به زمین: شیر باید دارای طراحی اتصال به زمین خوبی باشد تا از تجمع الکتریسیته ساکن جلوگیری شود. اتصالات اتصال به زمین باید ایمن بوده و با استانداردهای ایمنی برق مطابقت داشته باشند.
کنترل دما: دمای کارکرد شیر باید در محدوده ایمن باقی بماند. ممکن است یک دستگاه نظارت بر دما نصب شود تا از گرم شدن بیش از حد که می تواند منجر به انفجار شود جلوگیری شود.
بازرسی و نگهداری منظم: شیر باید به طور منظم بازرسی و نگهداری شود تا اطمینان حاصل شود که عملکرد ضد انفجار آن دست نخورده است، از جمله تعویض اجزای آب بندی و بررسی های ساختاری.
